Teamdag

Van mijn team kon niet iedereen bij On Stage zijn. Daarom hebben we, zo snel mogelijk na On Stage een teamdag georganiseerd. Op Texel deze keer. Dat is voor mij een thuiswedstrijd, en daardoor heel makkelijk om wat extra dingen te organiseren.

 

Omdat ik naar On Stage geweest was, had ik al uit de nieuwe catalogus kunnen bestellen, en had al wat nieuwe dingen in huis.
Van die nieuwe dingen had ik een teamgift gemaakt, want het is erg leuk om gasten een beetje te verwennen.

 

We begonnen met het doorkijken van de nieuwe catalogus, en kletsen, heel veel kletsen.
In het kader van Pasen had ik de paaseitjes op tafel staan, en dus hadden we ook chocolade, Stampin’Up! en Chocolade zijn een super combinatie.

Daarna kwam er een fotograaf ons uitleggen waar we op moeten letten bij het maken van foto’s voor het blog, of facebook. Want dat is altijd voor verbetering vatbaar.

Na de lunch gingen we naar Oudeschild, om daar bij Elmiezz een workshop Handlettering te volgen. We hebben het heel gezellig gehad, en de resultaten waren er naar.
Het was echt super om te doen, en ik vrees dat we er allemaal een hobby bij hebben. En heel erg goed te combineren met Stampin’Up!

Daarna terug naar huis, en daar nog even na kletsen, en was de dag weer om.
We doen snel weer een teamdag. Als het even kan gaan we dan naar Friesland. Wil je ook mee doen met dit leuke team?

Dat kan, mail me voor de mogelijkheden.
Groetjes
Marrigje

Swaps

 

In een ver verleden was ik Origami docent, en ging ik 1x per jaar naar het Origami weekeinde in Veldhoven, en soms in Engeland. Ik nam dan vaak kleine vouwwerken mee voor mijn medevouwers, en kreeg dan ook wel een en ander terug.
Stampin’up! heeft dat principe omarmd en er een programma onderdeel van gemaakt: Swappen, of te wel, ruilen.

Je maakt, voorafgaand op een event, een aantal dezelfde kleine cadeautjes.  Op een kaartje zet je daarbij je naam, en de gebruikte produkten, en die swap/ruil je met collega’s. Het is een heel erg leuke manier om met mensen die je niet kent in gesprek te komen, maar ook om nieuwe ideeen op te doen. En om nog extra na te genieten van de On Stage Live of OnStage Local. Want eenmaal thuis moeten al die swaps uitgestald en bekeken worden. En bij elke swap zit de herinnering aan een geweldige OnStage.

Mijn plan was iets te doen met Krimpy Dinkie (Shrink foil) Dat ik daarin niet uniek was, bleek bij de swaps maar ook op de borden met Swaps die in de aankomsthal stonden.

100 shirts gestempeld op Krimpie Dinky en geheel tegen mijn gewoonte, heb ik ze deze keer in de oven gestopt om te krimpen. Als ik er maar een paar doe, dan krimp ik met de Heattool, dat gaat heel erg goed, maar 100 keer vond ik toch een beetje te gek. Dus in de oven.
Dat was een heeel andere ervaring. Ik heb echt op een krukje gezeten voor de oven om te kijken hoe dat ging, echt super gaaf. En het allerleukste was dat niet alle shirt op de zelfde manier krompen, dus er waren maat verschillen, ook erg grappig.

 

Daarna alle shirts aan een pin geplakt en op een label gezet.

 

 

 

 

 

 

Daarna netjes in een zakje met mijn visitekaartje en een lijstje van gebruikte produkten. 

Klaar om mee te gaan naar On Stage.

 

 

 

Zodra we binnen waren begon het ruilen. Met zoveel mensen ben je dan zo door de 100 swaps heen. Een paar extra heb ik bewaard om rond te delen als ik een kaartje nodig had, en ook die zijn niet meer mee naar huis gegaan. Wel een tas vol met andere goodies. Helemaal te wow.

 

 

Midden in de hal staat een bord, en daar kun je met wat klittenband je swap op hangen, waar anderen ze dan weer kunnen fotograferen. Het is echt een bron van inspiratie!!

 

 
Onderstaande swap foto’s heb ik van het bord af gefotografeerd.
Al mijn gekregen cadeautjes, komen in een andere blogpost aan de orde.

En dit is slechts een heel kleine selectie uit de grote hoeveelheid swaps die er hingen.

Wil je de nieuwe catalogus ontvangen? Stuur me dan een mailtje met je adres, dan stuur ik je er in mei een op.

 

Groetjes
Marrigje

 

On Stage dag 3

De laatste dag van On Stage alweer. Gelukkig mochten we een half uur later aantreden, dus uitslapen vandaag. Ondanks dat het geen luxe hotel is waar we logeerden, ben ik echt erg tevreden. Mooie schone kamers, rustig in de gangen (niet in de centrale ruimte maar daar merk je ‘s-nachts niets van). En een mooi uitzicht over het water.  En erg betaalbaar, ook niet onbelangrijk.


Bij het weggaan kwamen we nog andere demonstators tegen, te herkennen aan de gave groene Stampin’Up! tas.

De dag begon weer met een algemeen gedeelte.

Onze eigen Damir presenteerde deze dag.  Dat gaf de dag toch een extra Hollands tintje.

 

 

 

 

Er was een geweldige sessie van Charlotte Harding. Als Stampin’Up! liefhebber moet je echt zo een presentatie meemaken. Charlotte doet het zo leuk dat het dak er af ging. Alsof ze een popster is, zoveel applaus kreeg ze. En verdiend! Het was een prachtige, en inspirerende presentatie.

 

Na de ochtendsessie, werden we opgedeeld. Silver Elite and Above ging luchen, en de rest bleef in de zaal.

We kregen een erg leuke lunch, met als extra Centre Stage bonbons. En een mooi gedekte tafel. De placemats gingen natuurlijk mee naar huis, voor het boek ! En gewoon omdat ze erg mooi zijn.

Na de lunch was er voor ons Leadership. Een presentatie vooral voor teamleiders.

 

 

 

Ook hier ging het dak eraf, want we deden onder andere een quiz over verschillende Stampin’Up! onderdelen.

Om 14.00 kwamen we weer bij elkaar, en was er de final session.

Een presentatie van Sara Douglas, en omdat het thema was, Better Together, deed ze dat samen met haar man Sean Douglas.  En het was geweldig. Hilarisch, maar ondertussen ook een goede presentatie. De liefde tussen die twee mensen spatte van het toneel af, de zaal in. Heel erg bijzonder. Ik verwacht dat dit binnenkort op het Stampin’up! YouTube kanaal te zien is. Zodra ik dat langs zie komen zal ik de link in de zijbalk zetten.

Nog even foto’s gemaakt op de rand van het toneel.

 

 


Daarna was het echt afgelopen, onherroepelijk en gewoon echt.

En toen naar huis. Onderweg was er nog een cadeautje van mijn Downline. Ook weer zo super. Ze kon er niet bij zijn, maar op deze manier (en natuurlijk via de Messenger) was ze er toch bij.

 

 

 

 

 

 

 Natuurlijk ben ik blij als ik weer op de boot zit. Maar ik was ook erg blij met het schrijven van deze blog posts. Want daarmee was ik nog even langer op On Stage. En het is nog niet over, want ik zal er nog 1 schrijven over Swaps, en misschien over het leukste van On Stage, het ontmoeten van vrienden, en maken van nieuwe vrienden. Daarvoor ben je bij On Stage echt op de goede plek.

Thuis bij het opruimen van de spullen, zag ik wat een indrukwekkende stapel stempels ik gekregen heb tijdens On Stage.

 

 

 

 

 

De volgende On Stage Life , drie dagen Stampin’Up! feest is pas in November 2018, en dan in Orlando. Dit omdat Stampin’Up! dan 30 jaar bestaat.
Tussendoor zijn er alleen On Stage Locals, en de volgende daarvan is in November 2017, in Utrecht. Ik verheug me er nu al op.  Te leuk om een dag door te brengen met mensen die de zelfde gekte hebben. Wil je er ook bij zijn in Utrecht?
Mail me, dan hebben we het over de mogelijkheden.

Groetjes
Marrigje

On Stage dag 2

De tweede dag begon vroeg. Om half 9 werden we in de RAI verwacht, en we logeerden een minuut of tien rijden verderop.  Gelukkig was het mogelijk om een parkeerplaats bij de RAI te reserveren, dus daar hadden we geen zorg over. En zo leuk, dat werkt met nummerplaat herkenning, dus als je langzaam komt aanrijden, hoef je niet eens te stoppen, dan gaat de slagboom vanzelf open. Blijf dat erg grappig vinden.

 

De dag begon met een lange general session, dat wil zeggen met ons allen in de grote zaal, en er waren presentaties en recognitions. Het laatste wil zeggen dat Stampin’Up! demonstrators feliciteert met hun prestaties, en bereikte doelen.  Dat is echt heel erg leuk.

 

Eerst natuurlijk de nieuwe demonstrators. Margriet is in januari bij me ingestapt, en die mocht gelijk gaan staan en zwaaien.

 

 

 

 

Later mocht ik het podium op, omdat ik ben gepromoveerd naar Silver Elite, die zag ik even niet aankomen. Maar mijn naam op het bord vind ik wel heel erg gaaf.  Gelukkig hebben verschillende mensen het voor me op de foto gezet, en zelfs een filmpje gemaakt van Marrig op het Podium, voor een volgende keer mag ik daar nog wel even op oefenen :D.

En dan de presentaties. Er was een presentatie van een Franse mevrouw, waar ik de naam niet van heb opgeschreven, helaas. Wat een geweldige presenatie was dat. Ze was erg nerveus (natuurlijk, want voor zo een groep staan is niet dagelijks werk voor ons) maar ze was geweldig.

 

Er was Price Patrol, wat natuurlijk altijd een succes was, en zowel Margriet als ik wonnen een geweldige set.

 

 

 

 

 

Die van mij is er zelfs nog in het Nederlands, en dan vind ik hem nog gaver dan in het Engels. Super gedaan Stampin’Up! met de Nederlandse sets. Er staan er zes in de nieuwe catalogus, waarvan vier nieuwe!  Wil je daar meer van weten, stuur me een berichtje, dan stuur ik je in mei de catalogus toe.

Na de lunch, verpakt in geweldige dozen (dank je wel Janine voor de foto) was het tijd voor de middagsessies. We waren verdeeld in vier groepen, en kregen in kleine groepen een presentatie van een produkt, met daarna de mogelijkheid om met de nieuwe materialen te spelen. Super gaaf!

 

 

 

De eerste sessie die wij deden was van Michelle Last. Altijd als ik van haar een presentatie krijg begrijp ik waarom ze het zo goed doet. Michelle is echt een super demonstrator. De presentatie was geweldig, en daarna mochten we spelen. Doordat ik was blijven kletsen met mensen, kwam ik er niet helemaal aan toe, dus ik heb maar lintjes en twine geknipt voor iedereen aan de tafel die wel gelijk begonnen was.

 

De tweede sessie was van Margriet haar favoriete set. Ik moet er volgende keer aan denken dat ik alle namen opschrijf, want ook van deze demonstratrice weet ik de naam niet. Ook zij was super. Deze kaart heb ik wel kunnen maken. Ze gebruikte nl een techniek waar ik niet zo goed in ben, en dus wilde ik de kaart perse maken. Wat niet wegneemt dat ik heerlijk heb gekletst met de mensen om me heen.

De derde sessie was met mijn eigen favoriet uit de nieuwe catalogus. De presentatie was erg leuk, en ik raakte aan de praat over de Project Life avonden, en hoe dat vorm heeft gekregen op Texel, waardoor ik te laat was om zelfs het pakketje uit te pakken.

 

 

 

 

Bij deze sessie was er zelfs Origami gebruikt. Want daar is het Stampin’Up! papier echt heel erg geschikt voor. Vooral voor de traditionele doosjes, zoals deze. Maar ook doosjes van Tomoko Fuse worden erg mooi en stevig met Stampin’Up! Design Papier.

De laatste sessie was van een set waar ik enthousiast over ben, de set heeft voor mij een Alice in Wonderland sfeer, terwijl het niets met Alice in Wonderland te maken heeft. Maar veel om mij heen vonden de set niet leuk op het eerste gezicht. Na de presentatie werden mensen toch matig enthousiast, maar wat ze gemaakt heeft, inspireerde me wel weer heel erg tot een set voor de markt, en misschien kan ik het zelfs wel als workshop aanbieden. Maar dan weer anders.

 

Omdat dat de laatste sessie was, werd na ons gelijk alles opgeruimd. voor mij het moment om Vincent even op de foto te zetten. Vincent is ‘ons’ gezicht bij DemoSupport.

Tussen de sessies door was er tijd om de borden met voorbeelden en de gemaakte swaps te fotograferen.

 

 

 

 

En voor Margriet was het tijd om met Pootles/Sam Hammond op de foto te gaan. Dat had wat voeten in aarde, maar het is gelukt. En wat een leuke foto is het geworden!

 

 

 

Om 17.00 was deze Stampin’up! dag ten einde. Omdat wij zouden overnachten in Amsterdam (morgen is er nog een leuke dag te gaan tenslotte) had ik geregeld dat mijn in Amsterdam wonende zoon ons in de RAI zou ontmoeten. Samen met hem, en zijn vriendin hebben we heerlijk gegeten in de Ysbreeker aan de Weesperzijde. Een van mijn andere zoons werkt daar als kok. Het was echt super gezellig, en leuk om daar eens te eten. Beslist een aanrader voor iedereen die in Amsterdam een leuke plek zoekt om te eten, wat te drinken, of gewoon even koffie te doen.

  

Eenmaal terug in het hotel mocht ik eindelijk het cadeautje uitpakken dat een van mijn downlines had meegegeven voor mij.

Er zat heerlijke geluksthee in, in een prachtig, handgemaakt doosje. Dank je wel voor deze super attentie.

Nieuwsgierig geworden? Of wil je workshop plannen, een nieuwe catalogus hebben, of in November ook een OnStage meemaken? Stuur me een mailtje, dan vertel ik je graag wat er mogelijk is. Een bericht met je adres garandeert je sowieso een catalogus in Mei.
Groetjes
Marrigje

Retirementslist

Het is weer de tijd van het jaar dat we afscheid nemen van een heleboel Stampin’Up! produkten.

Als je wat wilt hebben van deze lijst, Bestel snel! want het kan zomaar uitverkocht zijn!!

Bijgevoegd is de PDF, waar alles staat opgeschreven. Heb je liever plaatjes?
Dan kun je ook op deze link klikken, en alles op de Stampin’up! website bekijken, bestellen kan daar ook, als je het zelf wilt doen.

Succes, want laten we eerlijk zijn, het kan zomaar een loterij zijn.
En let op: ALLE bundles gaan er uit. Er komen natuurlijk nieuwe, maar is er nog 1 die je wel erg leuk vind, dan is dit het moment om die te bestellen.

Tenslotte, op dit moment is er nog een probleem op de website. Deel van de produkten hebben een Australisch dollar teken ipv een euro teken. Daar wordt aan gewerkt, maar kan nog even duren voor het geregeld is. De bedragen kloppen wel, alleen de munt eenheid niet.

Groetjes
Marrigje

On Stage, deel 2

In een huishouden zoals het mijne, het onze, kan ik allerlei plannen hebben om rustig te gaan zitten en een lang verhaal te schrijven, maar het gaat altijd anders.

Om te beginnen is er natuurlijk een hoop achterstallig huishouden te doen als Moeder 3 dagen is weggeweest.  Eerlijk is eerlijk, ze hebben hun best gedaan maar er zijn toch ook dingen blijven liggen.  Vandaag stond dus, voor een groot gedeelte in het teken van huishouden. En dat was niet erg, want mijn hoofd kon daardoor alle informatie orderen en op een rijtje zetten.

OnStage was geweldig. Als Stampin’Up! liefhebber wil je daar bij horen. Het is echt een van de leukste dingen van Demonstrator zijn. OnStage local is 1 dag, maar nu was OnStage Life in Europa, en nog beter, in Amsterdam. dat is echt wel een thuiswedstrijd voor ons.

 

Tijdens die dagen is het geweldig, we waren met 830 demonstrators bij elkaar, de meeste uit Europa, maar er waren demonstrators uit Canada, Amerika en Australie aanwezig, Echt super, allemaal mensen die snappen waar je het over hebt. Die beginnen te juichen als de nieuwe catalogus wordt uitgedeeld, die gesprekken voeren over inkt, stempels, en kleuren.  Dat alleen is al een feestje.

 

 Dat was al te merken bij binnenkomst. Toen we tegen 12 uur aankwamen bij de RAI , en we zaten goed, want Stampin’Up! stond aangekondigd op de borden (hoe cool is dat!)  stonden er al mensen te wachten, en de sfeer zat er gelijk al goed in. We gingen naar een feestje, dat was duidelijk.
Toen om 2 uur de deuren opgingen, ging er dan ook een gejuich op.

Binnen kregen we een tas met goodies, en begon het swappen en begroeten van vrienden.

 

 

 

 

 

Swappen is het ruilen van kleine geschenken. Zeg maar, pokemonkaarten voor Stampin’up! demonstrators. Ik zal in een aparte blogpost hier meer over vertellen.

 

 

 

Om twee uur begon de eerste ‘general session’ en zaten we in de grote zaal.  Natuurlijk ging er een gejuich op toen de nieuwe catalogus werd uitgedeeld, en mochten we daar gelijk even in bladeren.

 


Niet te lang, want Stampin’Up! had nog veel meer voor ons in petto. Shelly Gardner was er helaas niet bij in Amsterdam, maar wel op scherm, en zij vertelde ons dat we nog maar 5 min konden bladeren. Als geen ander weet zij dat je eigenlijk de catalogus niet meer wilt loslaten, dus de perfecte persoon om ons dat te vertellen. Het was super dat ze er op deze manier wel bij was.

Presentaties van nieuwe produkten, en ik heb heel gave gezien.

 

 

 

Natuurlijk ook business presentaties. Demonstrators uit heel europa vertelden over onderdelen van hun business. Erg leuk om te horen, en te zien hoe een ander het deed.

 

 

 

 

 

Het avond programma was voor mij heel bijzonder. In Januari ben ik gepromoveerd naar Silver Elite, en daarom mocht ik voor het eerst naar Centre Stage.


Dit keer een heerlijk diner in het Okura hotel.

  

Na afloop lag er een cadeautje voor ons klaar. Een speciaal Stampin’Up! schort, en een stempelset. Super natuurlijk.


De bussen brachten ons weer terug naar de Rai, waar ik werd opgehaald. Het was een lange dag, maar wat een super dag!

Morgen meer over dag 2.

Groetjes

Marrigje

OnStage 2017 deel 1

Een heel kort bericht van mij. Om te laten weten dat ik weer thuis ben van een geweldig, maar dan ook echt geweldig Stampin’Up! Event, OnStage Life 2017. Dat werd gehouden in Amsterdam, voor ons dus een geweldige thuis wedstrijd.

Voor ik een soort van samenhangend (vervolg)verhaal kan schrijven moet alles even landen in mijn hoofd. Anders is het wel enthousiast, maar niet leesbaar vrees ik.

 

Groetjes
Marrigje

Art Specially 2017

Heel even leek het er op dat we niet zouden gaan dit jaar. Volgende week is On Stage van Stampin’Up! in Amsterdam, Margriet moest werken en eigenlijk was deze maand een beetje te lang.

Maar ja, (niet-zo)kleine C had een afspraak met Rosita, en daar wilde ik natuurlijk niet tussen gaan zitten. Margriet kon haar werk ruilen voor de zondag en zo stonden we toch om 5 uur op afgelopen zaterdag.   Dat heeft wel wat hoor, op staan als iedereen nog moet slapen, en dat ook doet. C was voor de verandering gelijk wakker, en aangekleed terwijl dat op schooldagen altijd wel even duurt (en dan is het toch bijna 3 uur later als ik haar wek)

We zaten lekker op tijd in de auto, het was nog hartstikke donker en nacht, en dus reden we naar de eerste boot. Zo rond 10 voor 6 kwamen we daar uit, en stonden we lekker vooraan in het rijtje.
Het duurde wel lang voor het hek open ging. Om 5 over 6 was het nog dicht maar dat is wel vaker zo bij de eerste boot, niet zolaat maar ff na 6 gebeurd vaker.
Tot Kleine C ineens zei, Als je de V en de M omdraait staat er IMV.
Waar had ze het over?? O er was een berichtje op  het bord verschenen. Storing met de boot.

Na een klein uur kwam er een tweede bericht.

en om even voor 7 verscheen dit bericht:


Dit bericht heeft er een kwartier op gestaan maar toen mochten we de boot op. Om 7.10 vertrokken we met de eerste boot.


Ondertussen had ik Marjo in Heerhugowaard en Margreet in Haarlem verteld dat we wat later zouden zijn.

De rit naar HeerHugoWaard was echt prachtig. Het ontwakende landschap was de moeite waard, en dat zouden we gemist hebben als we om 6 uur waren vertrokken, inmiddels was mijn humeur dus weer geheel opgeknapt en waren we alleen maar vrolijk in de auto.


Eenmaal in HeerHugoWaard stond Marjo ons voor de deur op te wachten, dus konden we bijna gelijk weer doorrijden (er was nog een dingetje met haar rollator)  En op naar Bijlmer Arena, waar we Margreet op zouden pikken.
Vlak voor we daar waren kreeg ik een berichtje van Margreet, ze stonden stil met de trein want de deuren konden niet open.
Niet erg, bij Bijlmer Arena zit een goede Starbucks dus we konden daar rustig ff koffie en Chai Latte halen. Margriet en C liepen mee, en zouden de koffie alvast naar de wachtenden in de auto brengen terwijl ik op Margreet zou wachten.

Dat duurde nog een min of 20 vanaf dat moment dus mijn Chai Latte was op tegen de tijd dat Margreet er was en we weer in de auto zaten. Vlak voordat de trein met Margreet erin arriveerde, kreeg ik een berichtje van Margriet. Die waren de verkeerde kant op gelopen en waren nu verdwaald.  Dus eerst Margreet naar de auto gebracht, en toen weer terug om Margriet en Cecilia te vinden. Gelukkig kwamen die inmiddels al  mijn kant op.
Eindelijk vertrokken we dan echt richting de Art Specially!

Vanaf dat moment ging de reis voorspoedig, in zoverre dat de A1 dicht was en we een iet wat andere route moesten rijden dan anders, maar we reden er toch in 1 keer naar toe, en waren eigenlijk nog redelijk op tijd in Nijkerk. Voor het eerst in al die jaren dat we komen waren we er niet voor de opening maar er na. Het was super geregeld, er was een rij voor mensen die nog een kaartje moesten kopen en een rij voor mensen die al een internet kaartje haddden. Omdat wij tot de laatste categorie hoorden, konden we zo doorlopen. We hadden allemaal een kaartje, en kregen daarom allemaal een goodie bag. Zelfs (niet zo) kleine C, die voor het eerst een eigen kaartje had.

Eenmaal binnen spraken we af, dat we elkaar om 13.00 uur in het restaurant voor de lunch zouden treffen, en vanaf dat moment werd de groep steeds kleiner. Marjo en Margreet gingen gelijk hun eigen weg, Margriet en Ruurd wisten het iets langer vol te houden bij elkaar te blijven. Maar eenmaal achter in onze koeken weg gegeven te hebben aan Angela en het team, was ik Margriet ook snel kwijt, en Ruurd kondigde even later aan dat hij alleen een rondje ging. Daardoor bleven C en ik samen over. C wilde knutselen, dus zochten we een plekje aan de tafel. Ik moet altijd lachen om de afwachtende blik die de workshop leider mij dan schenkt zo van, Wat is de bedoeling??Zeker omdat ik niet mee doe.  C wil knutselen. En ze kan het heel erg goed, soms een beetje hulp nodig, maar over het algemeen kan ze het erg goed.


Ze deed twee workshops achter elkaar, en allebei zijn ze erg mooi geworden. Bij de eerste workshop wilden ze de tag aan elkaar nieten maar C wilde liever lijmen, dus liep ze terug naar de eerste tafel en vroeg daar netjes of ze de lijm mocht gebruiken. Vond ik erg slim opgelost van haar.

Toen lunch, die was, als gewoonlijk, weer prima geregeld. Heerlijke broodjes, en goede koffie en thee. Aan tafel een deel van onze aankopen bekeken (natuurlijk) en heel erg veel vrienden gezien en gesproken.  Maar na de lunch bleven Ruurd en ik alleen over.

C ging met Marjo op stap, en de anderen apart. Ruurd en ik besloten dat we samen op pad gingen. Ruurd wilde nog wat pennetjes (niet gevonden) Ik wilde nog shrink folie (wel gevonden) En ja, toen vond ik ook nog een prachtig Mixed Media album, dat al Mixed Media is, zonder dat er een stempel in staat. Eerst 3x om heen gelopen, en besloten het niet te doen (ik had al 2 art journals gekocht) maar eenmaal aan het verzamelen om naar huis te gaan, besloot ik dat ik er spijt van zou krijgen als ik het niet deed, dus die ook gekocht.

Uiteindelijk hadden we allemaal genoeg, voor zover je genoeg kunt hebben van dit geweldige feestje. Eerst deden we dus nog uitgebreid een drankje, en kon C nog even met Rosita kletsen en gek doen.

We gingen weer op huis aan. en het pastte precies in de auto. Op de heenweg was het al precies, maar met al onze aankopen was het terug echt nog veel preciezer. Maar alles paste en iedereen kon mee 😀 Volgend jaar toch maar weer een busje huren.

 

Eerst over Haarlem, en HeerHugoWaard om dames en spullen naar huis te brengen, en we zaten netjes op de boot van half 8. Die gewoon voer.

Al met al, een super geweldige dag.
Volgend jaar gaan we weer!!