We beginnen een routine te krijgen in opstaan en weggaan. Niet zo gek het is niet de eerste keer dat we in deze combinatie op reis zijn. Ieder doet zijn ding en dan is het zomaar ineens tijd voor ontbijt,staan de warme broodjes op tafel, de jam de kaas, heeft iedereen koffie en thee.
Na het luxe ontbijt, want dat is het wel hoor vers afgebakken broodjes met beleg,en goed gezelschap, ruimen we samen op, en maakt iedereen zich klaar om te gaan. Vandaag hoefden we nog niet op tijd ergens te zijn, dus was er totaal geen stress.
Ons plan was vandaag te kijken waar we voor On Stage moeten zijn, en dat even te klokken zodat we weten hoe laat we weg moeten om daar op tijd te zijn. We zitten niet in de buurt van de Koln Mess maar in Hurtz Dat is een dorpje net buiten Keulen. Met de U Bahn is het 1 halte van Keulen vandaan. Voor mij voelt het als Keulen want we kunnen de Dom zien. Dat betekend alleen wel dat we vroeg weg moeten als we om 8.30 in de Koln Mess moeten zijn vrijdag. Dat wilden we vandaag even klokken.
Het was even zoeken waar nou precies de overstap was bij Neumark, dus het was best fijn dat we het even hebben uitgezocht. Daarna ging het weer voorspoedig, al ontdekten we wel dat de bij het station beter de andere uitgang kunnen nemen. Niet dat het heel erg veel uitmaakt. Stampin’ Up! had het daar weer geweldig verzorgd, overal bordjes met welke kant je uit moet, en zo leuk dat die er dus al staan.
Bij de deur, die we niet echt in wilden, werden we tegen gehouden maar legden we uit, we wilden alleen even kijken hoe lang we er over deden, en zaten we voor de ingang goed. Een heel vriendelijke meneer vertelde ons dat we goed zaten, maar dat we echt niet verder mochten dan dit hek tot morgenochtend. Als ik de man morgen weer zie, krijgt ie een swap van me, ik heb er genoeg gemaakt.
Daarna verdeelden we ons. Van de Messe naar het Chocolade museum was het ongeveer een half uur lopen. Ik had al de hele dag bewegingsdrang, dus ik wilde erg graag lopen. Ruurd wilde niet lopen die ging met de U Bahn. Margreet ging met hem mee, en Emma met mij.
Een half uur lopen was heerlijk, helaas regende het ook nog, ik was tot op het hemd toe nat toen we bij het chocolade museum aankwamen. Gelukkig kon de natte jas in de garderobe.
De tour begon in de tropen, hoe fijn was dat om op te drogen. Wel bijzonder hoor, in de tropen lopen, en buiten de grijze regen tegen het glas zien slaan. Heel bijzonder het verhaal over chocolade, wisten jullie dat Nederland de tweede grootste is als het gaat om half fabrikaten van chocolade? Ook hoort Nederland tot de grootste exporteurs. In Nederland houden we het. meeste van hagelslag en cacao, en in Duitsland eet men ongeveer 10 kilo chocolade per persoon per jaar. Nederland stond niet in dat rijtje helaas.
Na de reis van de chocolade, was het maken van chocolade aan de beurt, Dat begint bij de cacaoboon hoe die gewonnen wordt, hoe die in Duitsland komt (daar is het museum tenslotte) en hoe er dan van een cacao boon chocolade gemaakt wordt. Het leukste was dat we aan het eind van deze reis ook mochten proeven van de chocolade.
Daarna was er een hele tentoonstelling over de herkomst van de chocolade, en chocolade in de geschiedenis. Ik weet nu dat de oudste resten van chocolade gevonden zijn in oude Inka tempels, in potten die gedateerd zijn op 4000 jaar oud. Ongelofelijk dat.
Tenslotte de hoogste verdieping dat ging over chocolade producten, dat was een soort van afsluitend feestje van de tentoonstelling. Ik ben erg blij dat we dat gedaan hebben, wat een super leuk museum.
Natuurlijk gingen we wat drinken in het Grand Cafe, en geheel tot onze verbazing hadden ze gewoon bruin brood met beleg. We hebben er van genoten en als toetje hadden we aardbeien met chocolade, zo lekker, dat ga ik thuis ook eens proberen te maken.
Toen we brug voor het museum af liepen was het ineens 16.00 uur. En hadden we eigenlijk de dag doorgebracht in het museum.
Ik wilde nog even langs de Dom, want het kleine boekje over de kerk dat ik had gekocht, deed geen recht aan wat ik had gezien. Ik had niet veel foto;’s gemaakt in de Dom omdat een professionele fotograaf dat veel beter kan, en de kerk dan ook voor zichzelf alleen heeft. Mijn wens was dan ook een beter foto boek te vinden. Dat is gelukkig gelukt het boek dat ik heb gekocht geeft de sfeer zo goed weer, dat ik me weer in de Dom waan als ik er doorheen blader.
Na nog een paar boodschapjes in de stad, hebben we lekker koffie gedronken bij Starbucks. Het was inmiddels 18.00 uur, en we waren wel een beetje klaar met de dag. Een kopje koffie ging er dus wel in. En ik hou van Starbucks. We hebben daar even gezeten en zijn toen terug naar huis gegaan.
Onderweg weer boodschappen gedaan bij de Lidl, ook dat begint routine te worden. Wel hebben we extra boodschappen gedaan zodat we morgen geen boodschappen hoeven te doen, en ook lunch hebben voor morgen. Bij de Messe in de buurt is niet veel te verkrijgen. Al kan ik me vergissen natuurlijk en zit er een super lekker koffie tentje om de hoek waar we vandaag niet verder mochten.
Na het eten hebben we nog een erg leuk maar ingewikkeld spelletje gedaan, ‘ De Crew Missie Diepzee” Beslist een aanrader als je van spelletjes houdt, een leercurve maar daarna is het erg leuk, we zijn het er overeen dat we dit morgen ook gaan spelen.
Nu snel slapen, want morgen word een lange en erg drukke dag.
Groetjes
Marrigje